Rođena u San Francisku i odrasla u Parizu, Gassmann je odrastala idući na modne revije i otvaranja galerija sa majkom, istoričarkom umetnosti koja „spaja tačke između umetnika i modnih brendova.“
Bila je primećena od 12. godine, a sa 16. potpisala je ugovor sa IMG Models. Ali modeling je bio samo polazna tačka. Studirala je filmsku produkciju na Bard Collegeu, postala kreativna direktorka, fotografkinja, rediteljka kratkih filmova. Danas, sa 28 godina, opisuje sebe kao “osoba sa više talenata, u kreativnom prostoru.“
Garderoba kao vizuelni rukopis
Ono što Gassmann odvaja od standardnog modnog profila jeste preciznost u odabiru: uz Dior i Acne Studios kao stalne reference, njena estetika varira između čiste elegancije i oštrih, eksperimentalnijih komada zavisno od konteksta — u Parizu su outfiti proračunati, u LA-u smeliji, u Njujorku monohromatski. Redovni je model Dior-a, Acne Studios-a i Burberry-ja, ali njen opseg ne staje tu — paralelno gradi karijeru kreativne direktorke i rediteljtke.
Kreativni rad kao nastavak stila
Iza kamere, presek njenih uticaja daje stilove prožete sentimentalnošću i notom melanholije. Svaka odluka — koje brendove nosi, sa kojim brendovima sarađuje, kako stilizuje sebe i druge — deo je iste logike. Kao da su moda i umetnost uvek dopunjavale jedna drugu, baš kao što radi njena majka.
Iza kamere, ispred brendova
Gassmann je zastupljena u produkcijskoj kući Ridley Scott Group — što govori o tome kako je njena filmska karijera shvaćena u industriji. Tokom pandemije, kada je bila u Los Angelesu, intenzivno je razvijala fotografiju i filmove, radila za Interview Magazine i brendove poput Fendi-ja. Njen kratki film Mess Is Mine inspirisan je Wimom Vendersom i filmom Paris, Texas — što odmah govori o njenom referentnom okviru. Sarađivala je i sa Miu Miu, Vogue-om i Interview magazinom, a kolaboracija ju je uvek zanimala kao razgovor, ne kao transakcija.
Gassmann je primer savremenog multitalenta koji prevazilazi tradicionalne granice modne industrije. Njena garderoba, filmovi i fotografije nisu odvojeni segmenti, već nastavak istog izraza, logički i estetski povezani. Njena priča dokazuje da današnji kreativci ne moraju da se ograniče na jednu ulogu — umetnost, moda i film postaju međusobno obogaćujući dijalog, a ona je tu da taj dijalog vodi sa lakoćom i autentičnošću.